Η Ζαγάλισα καταρρίπτει έναν ακόμη μεγάλο μύθο του τουρκικού εθνικισμού, ότι οι Πομάκοι δήθεν κατάγονται από τους Πετσενέγους και τους Κουμάνους. Πρόκειται για ένα ψέμα το οποίο επαναλαμβάνουν τουρκόφωνοι βουλευτές, ψευτομουφτήδες, τουρκόφωνες εφημερίδες και διάφοροι άλλοι γενίτσαροι.
Η αλήθεια είναι διαφορετική: Οι Πετσενέγοι και οι Κουμάνοι ποτέ δεν εγκαταστάθηκαν στην Θράκη και στα βουνά της Ροδόπης, αλλά ερχόταν μόνο ως επιδρομείς για να λεηλατήσουν και ύστερα γυρνούσαν στις περιοχές τους, που βρισκόταν πάνω από τον ποταμό Δούναβη (πάνω από τη σημερινή Βουλγαρία δηλαδή). Επίσης είναι γνωστό από τις ιστορικές πηγές ότι οι Κουμάνοι έσφαξαν τους Πετσενέγους. Τους έσφαξαν είτε μόνοι τους είτε σε συμμαχία με τους Βυζαντινούς και έτσι βοήθησαν ώστε να εξαφανιστούν οι Πετσενέγοι από το προσκήνιο της ιστορίας για πάντα.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΕΤΣΕΝΕΓΩΝ
Οι Πετσενέγοι ήταν ένα βάρβαρο νομαδικό -πιθανόν μογγολικό- φύλο που ξεκίνησε από την Κεντρική Ασία και τον 8ο αιώνα άρχισε να κατεβαίνει στην Ευρώπη. Οι Πετσενέγοι διώχθηκαν από την στέπα της Κεντρικής Ασίας από τα συγγενή τουρκομογγολικά φύλα των Ούζων και των Χαζάρων. Έτσι, κατεβαίνοντας προς την Ευρώπη σταδιακά κατέστρεψαν διάφορους λαούς και τους πολιτισμούς τους και τους υπέταξαν προσωρινά. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας και ιστορικός Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος (10ος αι.) διέσωσε τις περιοχές όπου βρίσκονταν τα οκτώ βασίλεια των Πετσενέγων. Το τελευταίο από αυτά βρισκόταν σε απόσταση μισής ημέρας από τη Βουλγαρία, στη σημερινή Ρουμανία. Οι Πετσενέγοι δηλαδή δεν ήταν εγκατεστημένοι στη Θράκη και τα βουνά της Ροδόπης, αλλά κατοικούσαν πάνω από τον ποταμό Δούναβη σε απόσταση μισής ημέρας.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Όπως και οι Ούνοι (βλ. τεύχος 39ο της Ζαγάλισα), έτσι και οι Πετσενέγοι δεν προσέφεραν τίποτε στον ανθρώπινο πολιτισμό, αλλά αντίθετα, η μόνη δραστηριότητά τους ήταν οι λεηλασίες, οι μαζικοί φόνοι, οι βιασμοί και οι καταστροφές. Οι Πετσενέγοι ήταν άθεοι και δεν είχαν πρόβλημα να καταστρέψουν όποια θρησκεία έβρισκαν μπροστά τους. Επίσης, είχαν την συνήθεια να πολεμάνε όλοι μαζί: και οι γυναίκες και τα παιδιά τους. Έτσι έσφαζαν όλοι μαζί τους αντιπάλους τους, ακόμα και τα παιδιά τους έσφαζαν στρατιώτες και αμάχους. Όταν νικούσαν έναν στρατό έπαιρναν το κρανίο του αντίπαλου αρχηγού και το έκαναν …ποτήρι! Όλοι οι ιστορικοί που έγραψαν για τους Πετσενέγους (Άραβες, Αρμένιοι, Βυζαντινοί) βεβαιώνουν τις παραπάνω αλήθειες. Ο βυζαντινός ιστορικός Μιχαήλ Ατταλειάτης έγραψε για τους Πετσενέγους: «αυτό το έθνος δεν επιδίδεται σε καμιά άλλη επιστήμη και τέχνη παρά μόνο σε επιδρομές και όλη τους η ζωή ήταν η ενασχόληση με τα ξίφη, τα τόξα και τα βέλη. Η τροφή και τα έθιμά τους είναι απεχθή και δεν διστάζουν να τρέφονται με πράγματα σιχαμερά».
ΕΠΙΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
Πρόσφατα σχόλια
πριν από 6 ημέρες 20 ώρες
πριν από 1 εβδομάδα 1 ημέρα
πριν από 3 εβδομάδες 6 ημέρες
πριν από 3 εβδομάδες 6 ημέρες
πριν από 5 εβδομάδες 6 ημέρες
πριν από 8 εβδομάδες 6 ημέρες
πριν από 10 εβδομάδες 2 ημέρες
πριν από 11 εβδομάδες 3 ημέρες
πριν από 12 εβδομάδες 5 ημέρες
πριν από 17 εβδομάδες 1 ημέρα