Στήριξε τον αγώνα των Πομάκων γίνε συνδρομητής της Εφημερίδας, Καντε κλίκ εδώ!

Ιστορικό ντοκουμέντο Επιστολή Ιμάμ Αχμέτ, το 1992 Η ορεινή…Ουγκάντα και οι αντιδράσεις ανεγκέφαλων

Δημοσιεύουμε στη Ζαγάλισα, απόσπασμα από επιστολή (22.9.1992) του νεαρού, τότε, δασκάλου Ιμάμ Αχμέτ στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση (Γραφείο Μειονοτικών σχολείων ν. Ξάνθης) για τα χάλια του σχολείου του χωριού Θεοτόκος στα Πομακοχώρια, για να δείξουμε την απαράδεκτη συμπεριφορά που είχαν δείξει στο παρελθόν και δείχνουν ακόμη και σήμερα ορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι απέναντι στους Πομάκους. Δυστυχώς, οι συμπεριφορές αυτές, άδικες, αυταρχικές και καταπιεστικές, έριχναν και ρίχνουν νερό στο μύλο του τουρκικού εθνικισμού, αφού η αδικία αυτή προέρχεται από εκπροσώπους του ελληνικού κράτους απέναντι στους ανυπεράσπιστους Πομάκους χωρικούς.

Έχουμε επανειλημμένα γράψει για την απροθυμία δημοσίων υπαλλήλων να τιμωρήσουν σύμφωνα με το νόμο παρανομίες όλου του ποινικού κώδικα της ελληνικής δικαιοσύνης, τα τσιράκια και τους πράκτορες της Άγκυρας και του τουρκικού εθνικισμού στην περιοχή. Αντιθέτως, περισσεύει η ψευτομαγκιά, η καταπίεση και το κυνήγι εναντίον των φιλελλήνων Πομάκων στην ορεινή περιοχή και τις περιοχές εγκατάστασης στα πεδινά.

Η επιστολή του Ιμάμ Αχμέτ περιέχει καυστικότητα, χιούμορ και ειρωνεία, στοιχεία που δεν τα είχαν, ως φαίνεται, οι υπεύθυνοι της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι αντί να διορθώσουν τα κακώς κείμενα, κάλεσαν σε … απολογία τον Ιμάμ Αχμέτ αποδίδοντάς τον κινδυνολογία, ειρωνεία, μακάβριες περιγραφές, δόλο, ακόμη και … ασέβεια προς την χριστιανική θρησκεία! Η επιστολή αυτή και άλλες πολλές στις οποίες καυτηριάζει ο Ιμάμ Αχμέτ την κομματικοποίηση της παιδείας, την αδιαφορία για τους Πομάκους μαθητές, την δειλία και αδιαφορία των υπευθύνων να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να ορθώσουν ανάστημα στον τουρκικό εθνικισμό, οδήγησαν σε εκστρατείες λάσπης απέναντί του και σε αναπαραγωγή συκοφαντιών, όπως του χαρακτηρισμού του Ιμάμ ως … «ανθέλληνα». Δυστυχώς ανεγκέφαλα μηρυκαστικά, ακόμη και σήμερα, ειδικά στην Ξάνθη (μεταξύ των οποίων και ...αστυνομικοί), επιδιώκουν να αμαυρώσουν την εικόνα και τις μεγάλες του επιτυχίες (Συνέδριο FUEN κλπ), προς μεγάλη ικανοποίηση της Άγκυρας!

Άραγε, ποιοι είναι οι πραγματικοί ανθέλληνες; Ποιοι είναι αυτοί που φέρονται ρατσιστικά στους Πομάκους, ενώ ταυτόχρονα σκύβουν βαθιά τη μέση τους εμπρός στον τουρκικό εθνικισμό;

Αναπαράγουμε τα βασικότερα αποσπάσματα της επιστολής:

«Αναφορά του Ιμάμ Αχμέτ του Ρασήμ,          Προς τον κ. Προϊστάμενο

Δασκάλου του 2/θ Μ/κού σχολείου                 του 2ου Γραφείου Μ/κων

Θεοτόκου                                             Σχολείων Α/μιας Εκπ/σης Ξάνθης

Θέμα: «Κατάσταση Σχολείου»

Θεοτόκος, 22.9.1992

Σύμφωνα με το νόμο η οργάνωση, ο συντονισμός και η εύρυθμη λειτουργία των σχολείων είναι στην αρμοδιότητα και την ευθύνη των εκάστοτε προϊσταμένων της εκπαίδευσης. Οργάνωση και εξοπλισμός των σχολείων δεν υπάρχει και ο συντονισμός είναι ανύπαρκτος.

Συγκεκριμένα το 2/θ μειονοτικό σχολείο Θεοτόκου υπάρχει μόνο στα χαρτιά. Υπάρχει ένα κτίριο απομεινάρι από την Τουρκοκρατία, με ξεχαρβαλωμένο και ξεκοιλιασμένο ταβάνι, με βουλιαγμένο πάτωμα, που χρησιμεύει για τζαμί, για σχολείο, για ξενώνα και για να πλένουν τους νεκρούς. Τα μόνα εποπτικά μέσα που έχει είναι φέρετρα, σάβανα, πλυσταριό πεθαμένων, σκεπάσματα και περιτυλίγματα νεκρών. Εγώ, χθες το βράδυ κοιμήθηκα εκεί μέσα. Στο εξής ανάμεσα στους ξακουστούς βρυκόλακες των Καρπαθίων, της Τρανσυλβανίας και του Σέϊχ Σου προστίθεται ένας καινούριος δράκος. Ο δράκος της Χαϊδού. Έχω την τιμή να είμαι εγώ και το οφείλω σε σας. Δεν θα το ξεχάσω.

Το κτίριο αυτό με διαβεβαιώσατε ότι θα επισκευαζόταν. Δεν επισκευάστηκε μέχρι σήμερα. Τα αφοδευτήρια του σχολείου είναι υπαίθρια και κάτω από την καρυδιά. Των δασκάλων είναι κάτω στην χαράδρα και μέσα στις φτέρες, που χρησιμεύουν και για χαρτί υγείας. Το δίκτυο ύδρευσης, όταν άνοιξα την βρύση, επί μία ώρα έτρεχε κίτρινο νερό σαν μπύρα. Δείγμα πήρα και είναι στη διάθεση της επιστήμης…

Ηλεκτρική εγκατάσταση έχει, ρεύμα δεν έχει. Δεν ξέρω αν το έκοψε ο Μπάκουλης ή η ΔΕΗ λόγω μη καταβολής. Το μορφωτικό επίπεδο των μαθητών της Έκτης τάξης είναι στο στάδιο της πρώτης αρθρώσεως. Καταφέρνουν να αρθρώσουν μερικές λέξεις και για να μετρήσουν μέχρι το είκοσι, βγάζουν κάλτσες και παπούτσια… όλα τα παιδιά βήχουν και τρέχουν οι μύτες και τα μάτια τους. Φοβάμαι μήπως κόλλησαν κάποια κολλητική αρρώστια. Αυτά που σας γράφω δεν είναι «Αυριανίστικα», ούτε ψέματα είναι. Μπορείτε να ανεβείτε με το αυτοκίνητό σας πριν κλείσουν οι δρόμοι από τα χιόνια και να το διαπιστώσετε και μόνος σας.

Το σχολείο αυτό δεν ανήκει σε καμία χώρα της Αφρικής ούτε βρίσκεται στις Ινδίες. Είναι στο χωριό Θεοτόκος (νομού Ξάνθης), αρμοδιότητας του 2ου Γραφείου Μειονοτικών Σχολείων Ξάνθης. Η πολιτεία το εγκατέλειψε και το καταλαβαίνω (;) γιατί είναι απομονωμένο και απομακρυσμένο. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι η Θεοτόκος, η Παναγία η συνονόματη πως το ξέχασε. …

Τέλος, μια θερμή προσωπική παράκληση. Όπως χορηγήσατε στον χριστιανό δάσκαλο οικία το ίδιο θέλω και για μένα… Προς το παρόν συμβιβάζομαι με ένα αντίσκηνο. Το χειμώνα όμως θέλω μια οικία για τον μουσουλμάνο δάσκαλο επιπλωμένη, έτσι για να πω ότι πράγματι άρθηκαν οι αδικίες και εφαρμόζεται η ισονομία και η ισοπολιτεία.

Αναμένω ενέργειές σας και εκ των προτέρων σας ευχαριστώ.

Δάσκαλος Ιμάμ Αχμέτ».

Σημείωση Ζαγάλισα: Η συγκεκριμένη επιστολή ήταν η αφορμή για να ξεσηκωθεί όλος ο συρφετός των ανικάνων, οι οποίοι αντί να λύσουν τα προβλήματα με ευαισθησία και ενδιαφέρον, στοχοποίησαν τον Ιμάμ Αχμέτ ως …πράκτορα!

Πού είναι όλοι αυτοί οι υπερ-πατριώτες, όλα αυτά τα χρόνια; Τι έχουν προσφέρει στην πατρίδα στις δεκαετίες που κύλησαν; Ας συγκρίνουν τη μηδενικότητά τους με τις τεράστιες επιτυχίες του Ιμάμ Αχμέτ σε διεθνείς Οργανισμούς, συνέδρια, πορείες, δημοσιογραφία κλπ κλπ

Δεν αξίζουν ούτε τον οίκτο μας, ούτε την κατανόησή μας. Αυτοί είναi εχθροί, οι οποίοι προκάλεσαν μεγάλη ζημιά στη Θράκη και το Πομακικό ζήτημα.__

Τεύχος 79, Ιούνιος - Ιούλιος 2015

 

Κατηγορία: