Καλώς ήρθατε στη Ζαγάλισα!    *    Η φωνή των Πομάκων    *    Η Παλαιότερη Πομακική εφημερίδα (από το 1997)    *    ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΜΑΚΟΙ!    ΝΕΣΜΕ ΜΠΑΧΤΙΑΡ ΟΤΙΣΜΕ ΠΟΜΑΤΣΙ!     NE MUTLU POMAKIM DiYENE!

Θερμή παράκληση! Κατά την ηλεκτρονική αναδημοσίευση οποιουδήποτε περιεχομένου να αναγράφετε την πηγή με ενεργό σύνδεσμο προς το zagalisa.gr. Ευχαριστούμε

ΜΙΛΑΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ!

Περιστατικό στο Νοσοκομείο Κομοτηνής

Ελληνική σημαία Τα τελευταία χρόνια τόσο ο Ιμάμης από το Ωραίο (Μέτε Αμέτ) όσο και άλλοι έχουν ξεκινήσει πόλεμο κατά των Πομάκων που μιλάνε Ελληνικά μεταξύ τους. Μάλιστα ο Αμέτ είχε εκδώσει και ανακοίνωση όπου έλεγε στους Πομάκους να μιλάνε μόνο τα Τουρκικά που είναι ωραία γλώσσα και είναι η …μητρική τους γλώσσα! Μπορεί οι παππούδες του Αμέτ να μιλούσαν Τουρκικά οι δικοί μας όμως μιλούσαν ΜΟΝΟ ΠΟΜΑΚΙΚΑ ΚΑΙ Η ΠΟΜΑΚΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΡΙΚΗ ΜΑΣ ΓΛΩΣΣΑ. Τα Ελληνικά είναι η γλώσσα της Πατρίδας μας και είμαστε περήφανοι να τα μιλάμε γιατί είναι η πιο πλούσια γλώσσα στον κόσμο και από αυτήν ξεκίνησαν όλες οι επιστήμες. Τα κινέζικα και τα ελληνικά είναι οι πλουσιότερες γλώσσες όλου του πλανήτη. Αντίθετα τα Τουρκικά είναι ένας ντορβάς γεμάτος με Αραβικές, Περσικές, Μογγολικές, Ελληνικές, Κουρδικές, Γαλλικές ακόμα και Αρμενικές λέξεις. Αυτό δεν είναι γλώσσα, είναι μπαλωμένο τσουβάλι…
 
Όπως έγραψε η εφημ Ο ΧΡΟΝΟΣ (18.9.08) της Κομοτηνής ένας
τουρκόφωνος νεαρός γιατρός του νοσοκομείου Κομοτηνής επιτέθηκε
εναντίον Πομάκου επειδή μέσα στο νοσοκομείο μιλούσε Ελληνικά και όχι Τουρκικά. Μπράβο, στον Τουρκικό πολιτισμό, όπως θα έλεγε και ο Μεβλάνα! Αυτό που δεν ξέρουμε είναι τι έκανε ο διοικητής του νοσοκομείου, μήπως έκανε πως δεν κατάλαβε ή θεώρησε το θέμα του «απολίτιστου Τούρκου», ως λεπτό και χρήζον ιδιαίτερης προσοχής; Πώς αντέδρασε άραγε ο Ιατρικός Σύλλογος Κομοτηνής και αυτοί …μούγκα; Τα Κουρδικά μιλιούνται πλέον ελεύθερα στο Κουρδιστάν, αλλά τα Ελληνικά δεν μπορεί να τα μιλάει ελεύθερα ένας Πομάκος μέσα στο Νοσοκομείο Κομοτηνής. Μήπως δεν είναι Ελλάδα εδώ και δεν το έχουμε καταλάβει;
 
(τεύχος 22, Οκτώβριος 2008)